بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي

367

التوسل إلى الترسل ( فارسى )

صفحه ارقامى كه نمايندهء وجه صحيح محتمل است 48 1 ، ( 3 ) الاية و همواره بر قدر ، 4 ، 9 ، 10 ، ( 16 ) معرفت و درارى فلك حقيقت . 49 9 ، 10 ، 19 . 50 3 ، ( 6 ) شايد ( متواصل ) باشد ، 7 ، ( 9 ) اقضى القضات دام شريفا آن سوابق نسب ، 11 ، 18 ، 22 . 51 ( س 2 ) دهاء و مضاء ، 2 ، ( 6 ) و وصمت ريبت ، 8 ، ( 11 ) كبار علما ، 14 . 52 ( 5 ) بجانب شريف او ، 10 ، ( 12 ) و مسترفعى را كه از ديوان عامر حماه اللّه ، 14 ، 17 ، 18 . 53 1 ، ( 2 ) عبارت متن ( اخطار و اعادت ) ظاهرتر از وجهى است كه بمناسبت عبارت ( نپ ) احتمال داده شده است ، 5 ، 9 ، 13 ، 14 ، ( 19 ) موقفى است ، 23 ، 26 ، ( 22 ) بدينگونه هم محتمل است : و به خوبى رستن از چنان مقام مخوف بحصول رضاى مولى و دريافت بهشت اعلى جز از راه قضيت در سويت متعذر باشد . 54 1 ، ( 4 ) هدايت درايت او تقريب و ترحيب ، 8 ، 12 ، 13 ، 15 ، 16 . 55 1 ، 5 ، 7 ، 13 ، ( 15 ) اين گونه هم محتمل است : از مداخلت و معارضت در معاملت و مفاوضت ايشان ، ( س 20 ) متوصى ، صحيح نمىنمايد و شايد ( موصى ) يا ( متفطن ) بوده و تحريف شده است . 56 1 ، 3 ، ( س 7 ) زادها اللّه بسطة ، 9 ، 17 . 57 ( 2 ) هدم ( يا ) مهدوم ، 3 ، 5 ، ( 6 ) مهم به صرف ، ( 7 ) قضات و حكام و احكام ، 10 ، صفحه ارقامى كه نمايندهء وجه صحيح محتمل است ( 14 و 15 ) انسب اينست كه اولين را ( و مباد هرگز ) و دومين را ( و فساد ) بخوانيم ، 16 . 58 ( 5 ) عين رقبت خويش را ، ( 9 ) انسب اينست : باهمال جانب مجلس قضا رضا نداده‌ايم ، 14 ، 17 ، 18 ، ( 20 ) صحيح اين كلمهء مفهوم نشد و شايد ( و باعمال بر ) باشد ، ( 25 ) كهولت نيز . 59 2 ، 3 ، 5 ، 6 ، ( 8 ) سريانى ، 11 ، 13 ، 15 ، 16 ، 18 ، 21 ، 22 ، 24 . 60 4 ، ( 5 ) صدر الدين را بر محك سبر و اختبار زده بوديم و تحرج او را از مطامع دنى و تخرج او را در علوم دينى بحقيقت ، 7 ، 15 ، 16 ، ( 18 ) و هو هادينا الى طريق الرشاد و حادينا فى سبيل ، 19 . 61 1 ، ( 5 ) و اگرچه فلان بخرد شامل ضافى و عقل كامل كافى ، ( س 8 ) به جهت آنكه نواب را ، 9 ، 20 ، 22 . 62 2 ، 8 ، 9 ، 14 ، 17 ، 18 . 63 3 ، 6 ، ( 7 ) و بجلايل اخلاق و عادات او كه فهرست سعادات باشد ، 11 ، ( 21 ) تلقى مضنهء ( يا ) تلقى علق مضنهء . 64 2 ، 6 ، 7 ، 9 ، 13 ، 14 ، 20 ، 21 ، 22 . 65 ( 1 ) گرداند كه چون او ، ( 3 ) تصدى اعانت ، ( 6 و 7 ) عبارت با وجود تصحيح احتمالى فصيح نيست ، 8 ، 16 ، 24 ، ( 26 ) شايد چنين باشد : راى حجت قاطعه بر نصى . 66 16 ، 17 ، 20 ، ( 21 ) كياست فرا نمايد و صدق فراست را .